زغال خام استخراج شده از معادن از نظر مشخصات شیمیایی و فیزیکی دارای تنوع نسبتا وسیعی بوده و لازم است با توجه به نوع و میزان ناخالصیهای موجود، تحت عملیات فرآوری قرار گیرد تا خالصسازی شود. پردازش زغالسنگ حلقه مفقوده زنجیره ارزش زغال در کشور است که میتواند منجر به فعالسازی واحدهای تعطیل یا غیرفعال و افزایش راندمان معادن کوچک شود.
یکی از بازارهای هدف این طرح، صنایع فروآلیاژ است که نیازمند مصرف زغالسنگ با مشخصات مناسب و ابعاد بهینه است. در سالهای اخیر، توسعه صنایع فروآلیاژ در طرحهای اقتصادی کشور مدنظر قرار گرفته و احداث کارخانههای فروآلیاژ مانند فروسیلیس در کشور رو به افزایش است. طبق نظر فعالان صنعت فروآلیاژ، در تولید هر تن فروسیلیس، ۶۳۰ کیلوگرم زغال مصرف میشود که با در نظر گرفتن واحدهای فعال فروسیلیس و واحدهای در دست احداث با پیشرفت بالای ۶۰درصد، میزان تقاضای سالانه مصرف زغال حدودا ۶۰هزار تن خواهد بود. با توجه به اینکه برآورد مذکور تنها مربوط به واحدهای فروسیلیس است، بازار بالقوه مناسبی جهت مصرف این محصول در صنایع فروآلیاژ موجود است.
